ترکیبات سولفور در سوخت های شیمیایی


ترکیبات سولفور در سوخت های شیمیایی

ترکیبات سولفور در سوختهای نفتی( گازوئیل،نفت سیاه،نفت کوره،مازوت)به عنوان یک ناخالصی در فرایند احتراق به اکسید سولفور تبدیل می شود. باتوجه به افزایش مسائل زیست محیطی محدودیت هایی برای کاهش مقدار سولفور موجود در سوخت های روغنی در نظر گرفته شده است.

بر اساس کنوانسیون محیط زیست ماربل از ابتدای سال 2020 سوخت کشتی های دیگر نمی تواند با سولفور بالا باشد و کشتی هایی که سوخت با سولفور بالا مصرف می کنند جریمه یا متوقف می شوند.

بر این اساس سازمان بین المللی دریا نوردی در پاسخ به نگرانی های بین المللی درباره آلودگی ناشی از گاز های مضر موجود در خروجی اگزوز کشتی ها, در نظر دارد قانون کاهش استاندارد مجاز سولفور در سوخت کشتی ،از 5/3 درصد به 5/0درصد وزنی را از اول ژانویه سال2020 لازم اجرایی کند.

این در حالی است که ایران با تولید بیش از 20 میلیون لیتر در روز از مهم ترین تولید کنندگان نفت کوره در جهان است. نکته قابل توجه این است که حتی در صورت تصمیم گیری فوری برای فرایند سولفور زدایی در پالایشگاه های کشور و انتقال تکنولوژی نمی تواند برای سولفور زدایی تمامی این نفت کوره تولیدی با توجه به دوره به ثمر نشستن پروژه ها که حدود 4 سال است اقدام نماید.

روش های سولفور زدایی شامل هیدرو دی سولفوریزاسیون، دی سولفوریزاسیون استخراجی، دی سولفوریزاسیون اکسیدی ، بیو دی سولفوریزاسیون و دی سولفوریزاسیون از طریق آلکیلاسیون ،کلرینولیز و با استفاده از آب فوق بحرانی است. تعداد کمی از این روش ها برای سولفور زدایی نفت سنگین قابل استفاده و یا کار آمد هستند.

این موضوع عمدتا به مشخصات نفت سنگین بستگی دارد ، مشخصاتی مانند بالا بودن ترکیبات گوگردی، بالا بودن ویسکوزیته ، نقطه جوش بالا و رفتار نسوز بودن ترکیبات گوگردی.

تکنولوژی هیدرو دی سولفوریزاسیون(HDS)  درترکیب با تکنولوژی حذف کربن مانند Coking و فلوید کاتالیست کراکینگ (FCC) تکنولوژی های صنعتی اصلی برای سولفور زدایی نفت کوره محسوب می شوند.

هر چند این فناوری ها کاملا قادر به سولفور زدایی نفت کوره هستند ولی مقدار کربن موجود در آن ها قابل توجه است . در تمام این فناوری ها که شامل تولید هیدروژن برای واحد HDSمی شود فرآیند در دمای بالا انجام می گیرد . هزینه پالایش (مالی و زیست محیطی )با سنگین تر شدن نفت و مقدار سولفور افزایش می یابد.